Breaking News

SÜLEYMANSAH’IN ÖLÜMÜNDEN SONRA ANADOLU’DA MEYDANA GELEN OLAYLAR

Süleymansah’in ölümünden sonra özellikle Anadolu’nun bati kesiminde ve Marmara bölgesinde vuku bulan olaylar hakkindaki bütün bilgimizi Bizans tarihçisi Anna Komnena’ya borçluyuz. Anna Komnena’nin Alexiad adli eseri bilhassa kronolojik bakimdan çok karisik olmasina ragmen Türkiye tarihinin yaklasik 40 yillik bir kismi için tek kaynaktir.

Yukarida temas ettigimiz gibi Süleymansah 1084 yili Aralik ayi içerisinde Antakya’yi fethetmek için yola çikarken Iznik ve civarini Ebu’l-Kasim adindaki bir Türk beyine birakmisti. Ülkenin diger bölgelerinin idaresi de muhtelif Türk kumandanlarina tevdi edilmisti. Süleymansah’in Tutus’a maglub olup intihar etmesinden sonra firsattan istifade eden Bizans imparatoru Alexios’un Türklerin eline geçmis olan Karadeniz kiyisindaki sahil sehirlerini geri almaya muvaffak oldugu anlasilmaktadir. Onun bu hususta Süleymansah’in ölümünden faydalanarak Anadolu’daki Türkleri kendine baglamak için gayret eden Sultan Meliksah’in hiç tahmin etmeden verdigi bir firsati gayet iyi kullandigini görmekteyiz. Sultan Meliksah bir adamini imparator Alexios’a göndererek ona sihriyet (evlilik) yoluyla bir ittifak tesis etmeyi teklif etmistir. Imparator buna razi oldugu takdirde sultan sahildeki Türkleri geri çagirmayi, bu yerleri imparatora iade etmeyi ve gerektiginde kendisine yardimci olmayi taahhüt etmistir. Ancak elçi sultana ihanet ederek imparator için çalismistir.

Süleymansah’in ölüm haberi, onun muhtelif bölgelere tayin etmis oldugu Türk beylerinin bagimsiz hareket etmelerine sebep oldu. Bunlardan hükümet merkezi Iznik’i elinde bulundurdugu için en nüfuzlusu olan Ebu’l-Kasim hiç tereddüt etmeden, kendisini sultan ilân ettigi gibi kardesi Ebu’l-Gazi’yi de Kayseri ve civarina Emîr tayin etti. Becerikli ve gayet ihtirasli bir kimse olan Ebu’l-Kasim bundan sonra Marmara sahillerine akinlar yaparak bütün bölgeyi yagmalamamaya basladi. Bunun üzerine imparator Alexios, Türk akincilarini sahilden geri sürdü ve Ebu’l-Kasim’i baris istemege mecbur etti. Ancak Ebu’l-Kasim baris müzakerelerini devamli olarak uzattigindan, imparator nihayet Iznik üzerine bir kuvvet sevk etmeye mecbur kaldi.

Ileride de görecegimiz gibi Alexios Porsuk’un büyük bir ordu ile yaklasmakta oldugunu bildiginden bu kuvvete karsi yalniz kalmak istememis ve Türk’ü Türk’e kirdirmayi tercih etmis olmalidir. O belki de bu sebepten dolayi Ebu’l-Kasim’in tamamiyla güçsüz kalmasini arzu etmemisti. Alexios her halde bas basa kaldiklari takdirde Ebu’l-Kasim’i yola getirebilecegini Iznik, Izmit ve civarini onun elinden alabilecegini tahmin ediyordu.

Bütün bu olaylarin vuku buldugu tarih hakkinda yeterli bilgiye sahip degiliz. Cl. Huart Porsuk’un Anadolu’ya gönderilisini 1088 olarak tarihlemekte, onun Konya ve civarini Aksaray’i aldiktan sonra Iznik üzerine yürüdügünü, fakat basari kazanamayinca geri çagirilip yerine Urfa emiri Bozan’in tayin edildigini söylemektedir. Selçuklu tarihi hakkinda yazilan diger eser ve makalelerde de tarih verilmemektedir. Yalniz I.Kafesoglu, Porsuk’un takriben 1089 sonlarina dogru Iznik’e gelebildigini, fakat 3 aylik bir muhasaradan sonra bir netice alinamayinca geri çagrildigini ve bu görevin Emir Bozan’a devredildigini kaydeder.

Muhtemelen 1090 yili ortalarinda Bizans kuvvetlerine maglup olan Ebu’l-Kasim daha sonra Iznik’e çekilmisti. Ancak Porsuk’un Anadolu içinde bagimsiz davranan muhtelif Türk beylerini itaat altina aldiktan sonra Iznik’e yaklasmakta oldugu siralarda imparator Alexios Ebu’l-Kasim’a haber öndererek onu Istanbul’a davet etti. Anlasildigina göre Bizans hükümdari Ebu’l-Kasim’a Porsuk’a karsi ittifak teklif etmis ve onu bundan dolayi Istanbul’a davet etmisti. Onun bu arada bir taraftan da Türklerin elinde bulunan Izmit’i ele geçirmek istedigi bellidir. Ebu’l-Kasim Istanbul’da gayet iyi karsilandi. Hemen her gün kendisine ziyafetler veriliyor, hipodromda serefine at ve araba yarislari tertib ediliyor ve Istanbul’da kalma müddeti her vesile ile uzatilmaya çalisiliyordu. Iki taraf arasinda baris ve ittifak müzakereleri yapildigi sirada ise Alexios, insaat malzemesi mimarlar ve isçiler yükledigi gemileri Izmit’e yolladi. Bunlar Izmit’i kontrol altina alacak yeni bir kale insa etmekle görevlendirilmislerdi. Kalenin insasi bittikten sonra imparator Ebu’l-Kasim’a pekçok hediyeler vererek onu Iznik’e ugurladi. Ebu’l-Kasim olup-bitenden haberdar olunca kadere boyun egmek zorunda kaldi. Bu sirada Porsuk Iznik yakinlarina kadar gelmis ve Ebu’l-Kasim ona karsi imparatorun yardimina muhtaç olmustur. Imparatorun hareket tarzina ve hilekârligina çok içerleyen Ebu’l-Kasim bir müddet için kendi imkânlari ile Porsuk’un kuvvetlerine karsi Iznik’i korudu. Ancak sonunda yardim rica etmek için imparatora müracaat etmek zorunda kaldi. Bizans imparatorlugu bu sirada Peçeneklere karsi büyük bir ölüm kalim mücadelesi içinde idi. Imparatorun bu cepheden ayiracak kuvveti yoktu. Buna ragmen Ebu’l-Kasim’a yardim mecburiyetini hissetti. Iznik Porsuk’un eline geçecek olursa burayi Büyük Selçuklu imparatorlugundan kurtarip geri almak hemen hemen imkânsiz olacakti. Bu münasebetle küçük bir askeri birligi imparatorluk sancaklari vermek suretiyle Ebu’l-Kasim’a yardima gönderdi. Bu yardim yolu ile Porsuk’u geri çekilmeye zorladi ve imkân bulursa Iznik’i kendi adina zaptetmeyi umuyordu. Porsuk’un sehri üç ay kusatmasina ragmen basari saglayamadigini gören Selçuklu sultani Meliksah Iznik’in zaptindan vazgeçmedi ve buraya degerli kumandanlarindan Urfa emiri Bozan’i gönderdi. Bozan’in sehri hücumla zaptetmek için birbiri arkasina yaptigi tesebbüsler Ebu’l-Kasim’in siddetli müdafaasi ve imparatordan istedigi yardimi elde etmesi sebebi ile bir türlü netice vermedi. Imparator bu sirada Peçenek problemini halletmis oldugu için biraz olsun ferahlamis bulunuyordu. Bozan bu sekilde Iznik’i zapt edemeyecegini anlayinca muhasarayi kaldirdi. Ebu’l-Kasim’in da bu siralarda bagimsiz hüküm sürmek imkâninin yok oldugunu fark ettigi anlasilmaktadir. Herhalde imparatorun kendisine ne maksatla yardim ettigini anlamistir. Belki de imparatorla Meliksah arasinda bir anlasma yapilacagini haber almisti. Bu sebeple o dogrudan dogruya büyük sultana müracaat ederek Iznik’i onun valisi sifati ile idare etmeyi ümid ederek büyük hediyeler hazirladi ve kardesi Ebu’l-Gazi’yi Iznik’te vekil birakdiktan sonra sultanin yanina gitmek üzere Isfahan’a dogru yola çikti. Kaynaklarin verdigi bilgiye göre Ebu’l-Kasim bütün rica ve israrlarina ragmen Meliksah tarafindan huzura kabul edilmemis ve kendisine Anadolu içinde tam yetki verilmis olan Emîr Bozan ile anlasmasi tavsiye edilmistir. Arzusuna ulasamayan Ebu’l-Kasim dönüs sirasinda arkasindan gönderilen bir müfreze tarafindan yakalanarak yayinin kirisi ile bogdurulmustur. Bu hadisenin Meliksah’in Bagdat’a gitmek üzere Isfahan’dan hareketinden kisa bir süre önce yaklasik Eylül-Ekim 1092 tarihinde cereyan ettigi söylenebilir.

Ebu’l-Kasim’in ölümünden sonra Ebu’l-Gazi Iznik’i elinde tutmaya devam etti. Tam bu siralarda Sultan Meliksah’in vefat etmis olmasi onu Bozan’dan kurtarmis oldu. Zira Bozan bütün kuvvetleri ile birlikte Büyük Selçuklu Devleti’nde zuhur eden karisikliklarda önemli rol oynamak üzere Suriye’ye dogru hareket etti. Imparator Alexios bu defa Ebu’l-Gazi’yi hediyeler ve vaadlerle kandirip Iznik’i kendisine terk etmesini saglamaya çalisti. Ebu’l-Gazi ise belki de henüz agabeyinin ölüm haberini almamis oldugundan dolayi imparatoru oyalamakla yetindi. Ancak Sultan Meliksah’in 1092’de ölümü Isfahan’da tevkif etmis oldugu Süleymansah’in ogullarinin serbest birakilmalarina sebep oldu. Muhtemelen Berkyaruk tarafindan serbest birakilan Süleymansah’in iki oglu Kiliç Arslan ve Kulan Arslan Isfahan’dan süratle Anadolu’ya geldiler. Yaklasik 1092 sonunda veya 1093 yili baslarinda Iznik’e vardilar. Zira bilindigi üzere Sultan Meliksah’in hanimi Terken Hatun küçük oglu Mahmud’un Selçuklu tahtina çikmasini saglamak ümid ve arzusu ile Meliksah’in ölümünü bir müddet gizlemisti. Böylece haberin baskent Isfahan’a ulasmasi ve Kiliç Arslan ile kardesinin buradan hareketleri ve Iznik’e varislari her halde uzunca bir müddet almis olmalidir. Bizans tarihçisi Anna Komnena’nin rivayetine göre Iznik’te bulunan Türkler Selçuklu sahzadelerinin gelisini büyük bir sevinçle karsiladilar. Ebu’l-Gazi’de hiç direnmeden iktidari Kiliç Arslan’a devretmistir. Büyük Selçuklu merkezinden kaçarak Anadolu’ya gelen Kiliç Arslan ve kardesinin babalari Süleymansah’a tabi olmus bulunan Orta Anadolu’dan kuvvet topladiklari anlasilmaktadir. Bunlarin bu kuvvetlerle birlikte Iznik’e gelmeleri ve Iznik hükümetini devralmalari yukarida belirttigimiz gibi en erken 1092 sonu veya 1093 yili baslarinda olabilir.

Kaynak: Osmanli tarihi

Check Also

MEMLÜKLÜ-SELÇUKLU MÜNÂSEBETLERI

Mogollar Selçuklu Devleti’nin hakimiyetindeki topraklara elkoydular, hatta bazi vilâyetleri incü olarak dagitarak hanedanin emlâki haline …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com